Marcus Miller V3 AWH 2nd Gen

Genialna gitara. Przesiadłem się z Yamahy TRBX 174. Zawsze marzyłem o Jazz Bass, o dźwięku "Marcusa Millera". I proszę, sam Marcus z firmą Sire stwierdził, że spełni moje marzenia :D A na poważnie... Długo się głowiłem czy wziąć V3 czy V7 Vintage. V7 jest 2 x droższa, ale wykonanie oraz dźwięk jest dużo bliższy tego czego szukałem. Jednak życie życiem i nie na wszystko da się mieć pieniądze. V3 trafił w moje ręce. Dźwięk jest typowy dla dwóch singli w basie. Komplet gałek pozwala nam ukręcić dźwięki Jaco, Marcusa, kończąc na utworach rockowych. Wbudowany preamp jest niezastąpiony. Mocny 18V połyka dwie baterie i rozszerza bas o nieskończoną ilość regulacji. Regulowany Mid EQ pozwala na zrobienie czego się chce. W moim przypadku mam go ustawionego na mid-scoop dla slapu i z GHS Boomers brzmi niesamowicie. Gitara bardzo dobrze trzyma strój, stroję ją raz i gram do zmęczenia. O regulacji się nie wypowiadam bo od razu ją podpasowałem do siebie. Lubię grać lekko, z kompresorem, na nisko ustawionych strunach. Niemniej nie było tragedii. Do czego się mogę przyczepić to słabe wyważenie gitary kiedy gramy na siedząco. Musimy zdecydowanie oprzeć łokieć o korpus, żeby długi i potężny gryf nie ciągnął nam do dołu. Na pasku na stojąco nie ma tego problemu, niemniej czasami chce się pograć na siedząco i trzeba dostosować się do tego. W przyszłości można pomyśleć o lepszych pickupach i mostku. Niemniej za niską cenę mamy bardzo dobrze wykonany instrument który sam w sobie już jest wyśmienity za cenę którą trzeba za niego zapłacić. Po kilku modyfikacjach może się okazać wszystkim czego moglibyśmy potrzebować